Ooit kreeg ik de vraag van iemand of coaching een soort van piramide spel was? want als je als coach in coaching gelooft heb je er zelf ook een? Maar wie coach die coach daarvan dan weer? 

De afgelopen twee jaar miste ik een goede coach, ik verzande ik mijn dagelijkse rondje. Koeien melken, draadje zetten, maaien, bemesten klauwbekappen en nog de leuke heit zijn in huis voor de kinderen. 

Na de bouw van ons huis, de overname van de buurman en het opknappen van het erf was de financiele situatie ook niet helemaal waar ik trots op was. Dat doet iets met je als jonge boer. Je baalt, je schaamt je ervoor en je wil doorpakken. Onbewust kost dit enorm veel energie, en doordat je op zoveel mogelijk facturen wilt besparen doe je alles maar even zelf. 

Ik ben gelukkig op een hele mooie manier wakker geschud. Keihard door elkaar geschud zelfs. - Hier over later meer - Dit heeft mij eens te meer doen beseffen dat ik zaken vanuit een ander perspectief moet bekijken. 

Wie ben ik? waar wil ik naar toe? Hoe organiseer ik dat? precies de zaken waar ik jonge boeren zelf in coach liep ik tegen aan. 

Door zelf weer te praten met anderen, werd alles weer helder. Het besef drong enorm tot me door dat alles wat ik wil dat ik dat al heb. Een mooie boerderij, een prachtig gezin een goed gestructureerd bedrijf en personeel wat mij zo kan overnemen. 

Waar wordt ik dan echt blij van? Ik wil anderen helpen! Ik zie zoveel boeren worstelen, ik wil mijn kennis aan hen ter beschikking stellen en werken aan een blije trotse boeren sector! 

Boer zijn is en blijft een fantastisch beroep met enkele grote uitdagingen. Niet alleen stikstof, maar ook elke bedrijfsovername en de werk privé balans, maar ook het verdienmodel en de maatschappelijke waardering die onder druk staan. 

Mijn grote hobby is het lezen van de zogenaamde zelfhulp boeken. Over hoe je alles uit het leven haalt, je tijd optimaal indeelt, dat je overal zelf verantwoordelijk voor bent, dat jij niet je gedachten bent. Die kennis wil ik in hapklare brokken delen met de sector. 

De gesprekken die ik de afgelopen jaren voerde, leerden mij dat er een ontzettend grote behoefte is aan een sparringpartner, een luisterend oor. Iemand die de juiste vragen stelt en zorgt voor een helder perspectief.